KAKO PIŠE RTS, Srpska pravoslavna crkva danas slavi Lazarevu subotu, poznatu u narodu i kao Vrbica. Ovaj značajan praznik posvećen je sećanju na jedan od posljednjih čuda Isusa Hrista, koji je, prema religijskom značaju, vaskrsao Lazara iz Vitanije, neposredno pre nedelje stradanja, smrti i vaskrsenja.
Lazar, koji je posle svog vaskrsenja još trideset godina bio episkop na Kipru, sahranjen je u toj zemlji. Njegove mošti su 890. godine prenete u Carigrad sa Kipra, gde su pronašle mesto počivališta u Kitonu kod Larnake, a nadgrobna ploča na tom mestu nosi natpis “Hristov prijatelj”.
Ovaj praznik obeležava se u poslednjoj nedelji Velikog vaskršnjeg posta, uvek u subotu, dan uoči Cveti. Na Lazarevu subotu, mlade vrbove grane se beru, osveštavaju u crkvi i kasnije dele vernicima, što je razlog zbog kojeg se praznik često naziva Vrbica.
Vrbove grane simbolizuju ulazak Isusa Hrista u Jerusalim, gde su ga dočekivala deca. Tradicija nalaže da se deci oko vrata stavljaju zvončići, a od vrbinih grančica prave venčići. U srpskoj pravoslavnoj tradiciji, ova subota se smatra i dečijim praznikom, jer je Hristos, prema jevanđelju, rekao: “Pustite decu meni, jer takvih je Carstvo nebesko”.
Osim grančica, na ovaj dan se bere i razno cveće, koje se ne unosi u kuću, već se potapa u vodu kako bi prenoćilo. Ujutro, na Cveti, ukućani se umivaju tim cvećem. U mladosti, običaji nalažu međusobno darivanje cvećem, a s obzirom na vreme vaskršnjeg posta, crkvena pravila zabranjuju igre i pevanje.
Mnoge porodice obeležavaju ovaj dan kao svoju krsnu slavu, a trpeza je tradicionalno posna, u skladu sa običajima vezanim za ovaj značajan deo pravoslavnog kalendara.
